♻️ نتیجه خدافراموشی، خودفراموشی
وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ (آیه ۱۹ سوره حشر)
و مانند کسانی نباشید که خدا را فراموش کردند و خدا نیز آنان را به خودفراموشی گرفتار کرد؛ آنان همان فاسقان و گنهکارانند.
این آیه در ادامه آیه قبل (تقوا و اندیشیدن در اعمال برای قیامت) نازل شده و یک قانون الهی و تکوینی را بیان می‌کند.
«نسوا الله» یعنی فراموشی عملی خدا؛ نه غفلت ذهنی. یعنی انسان طوری زندگی کند که گویی خدا در زندگی او نقشی ندارد و اوامر و نواهی الهی را کنار بگذارد.
«فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ» یعنی خدا هم آنان را از یاد خودشان غافل کرد. این مجازات تکوینی خدافراموشی است. وقتی انسان از یاد خدا غافل شود، حقیقت وجودی خود را که عین فقر و نیاز به خداوند است، فراموش می‌کند و دچار توهم خودبسندگی می‌شود. علامه طباطبایی می‌گوید: چون کمالات انسان همه از خداست، فراموشی خدا موجب فراموشی خویشتن می‌شود.
نتیجه: «أُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ»؛ آنان فاسق و خارج‌شده از مسیر بندگی‌اند. این نشان می‌دهد خودفراموشی بدترین مصداق فسق است.
خودفراموشی بدترین بدبختی است؛ انسان ارزش‌ها و استعدادهای ذاتی خود را از یاد می‌برد و تا حد حیوانیت سقوط می‌کند.
🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید:
دیدگاهتان را بنویسید