🖇 «وَ قولابِالحَقّ»(نهج‌البلاغه، نامۀ ۴۷)؛ حق را بگویید و کتمان نکنید؛ اگر چیزى به نظرتان حق بود، آن را جایى که باید بیان کرد، بیان کنید؛ حق را مکتوم نگه ندارید. بدبختى‌هاى جوامع آن ‌وقتى شد که زبان‌دارها، حق را پنهان کردند و احیاناً، باطل را به‌جاى حق گذاشتند. اگر حق‌بینان و حق‌دانان، حق را بگویند، حق، مظلوم نمی‌شود و به غربت نمى‌افتد و اهل باطل، طمع در نابود کردن حق پیدا نمی‌کنند. … «و کونا لِلظّالِمِ خَصماً»؛ خصمِ ظالم باشید. خصم، غیر از دشمن است. از ظالم بدمان مى‌آید و دشمن او هستیم؛ اما این کافى نیست. خصم یعنى مدّعى‌اش باش؛ دشمنى که مدّعى او است و گریبان ظالم را می‌گیرد؛ ظالم را رها نکنید. … «وَ لِلمَظلومِ عونا»؛ هر جا مظلومى هست، کمک او باش. نمی‌گوید فقط طرف‌دارش باش، بلکه می‌گوید باید کمکش کنى.(رهبر شهید، در خطبه‌های نماز جمعه، ۱۳۷۲/۱۲/۱۳).
https://khl.ink/f/2705
#کتمان‌حق
#بدبختی‌جامعه
#زبان‌دارها
#غربت‌حق
#مدّعى‌ظالم
https://eitaa.com/mahdi_jamshidi60