نوشته شده توسط

در

🖤 قبله‌گاه دل‌ها

#روایت_زائران_دارالذکر | ✍️ بسم‌الله

به حریم عشق رسیدم،
به نجوای دلتنگی با سید علی…

اینجا، رواق دارالذکر حرم رضوی، آغوشی باز کرده است برای پیکر پاک آن که تا همیشه، قبله‌گاه دلها و پناهگاه امت بود. کنار مزارت، دلم برای نگاه نافذت، برای لبخند پدرانه‌ات، برای کلام امیدبخش و استوارت تنگ شده است.

چه زیبا و چه به‌جا آرمیدی در جوار ثامن الحجج (ع)؛ گویی این حریم، از همان ابتدا، وعده‌گاه تو بود.

نمی‌دانستم آن اسفندِ ۱۴۰۲، در حسینیه‌ی امام خمینی (ره)، آخرین نگاهِ ما به چهره نورانی و پدرانه تو باشد… کاش می‌دانستم وداعی چنین سنگین در پیش است تا بیشتر به دیدارت مشتاق می‌شدم و نگاهت را برای همیشه در جانِ خسته‌ام قاب می‌کردم.

امشب، در حریمِ ملکوتیِ حضرت رضا (ع)، بر سرِ مزارت، نه با دلی شکسته که با عزمی راسخ، به راهِ پرصلابتِ تو دل بسته‌ام.

امشب، بر مزارِ تو عهد می‌بندم که تا آخرین نفس، پایِ آرمان‌هایت، پایِ انقلابِ اسلامی و پایِ ولایت، ایستاده‌ام.

«با تو در عهدیم تا صبح ظهور»

✍🏻 علی نیک‌زاد

📲تلگرام | ایتا | بله | روبیکا | سروش | آپارات | اینستاگرام | ایکس

🖥 @daarozekr

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته‌های بیشتر