🔸️ در روزگاری که رژیمی، پس از ۳ سال جنگ، کشتار ده‌ها هزار غیرنظامی، ترور بخش اعظم اعضای رسمی یک کشور، با قلدری در صحن سازمان ملل حاضر شده، از اقدامات خود دفاع کرده، افرادی ترک کننده‌ی سالن را تهدید و این جنایات را به عنوان یک موفقیت عنوان می‌کند، درجه‌ی رذالت به قدری بالاست که پیجرهایی را که در یکی از بزرگ‌ترین عملیات‌های تروریستی جهان در حیث استفاده از تعداد قطعات انفجاری به کار گرفته شده‌اند، با افتخار به صحن سازمان ملل آورده و به عنوان سند پیروزی بالا میبرند.
🔹️ در همین زمان هنوز افرادی وجود دارند که می‌گویند اگر سلاح و توان دفاعی خود را کنار بگذاریم، ما را رها خواهند کرد آنهم نه در یک کشور معمولی، در کشوری که کلیت تاریخ خود، به دلیل موقعیت جغرافیایی و قرارگیری در مسیر اتصال شرق به غرب، همواره با تهدید همراه بوده و امروز نیز با گسترش اهمیت آبراه‌ها و همچنین ذخایر انرژی، اهمیت ژئوپلیتیکی آن دوچندان شده است، این افراد تصور می‌کنند با کنار گذاشتن صنعت هسته‌ای دفاعی و حتی بینش سیاسی امنیت به کشور خواهد آمد!
🔸️ بینش فکری فوق حتی نفهمیده است که در فردای براندازی جمهوری اسلامی، اولویت اصلی لزوماً شکل و ساختار نظام سیاسی نخواهد بود؛ بلکه مسئله اصلی این خواهد بود که ذخایر تسلیحاتی و توان نظامی کشور کجا و چگونه معدوم خواهد شد.
▪️ در اصل، اسرائیل و حتی بخش بزرگی از جهان به ابزار، منابع و ژئوپلیتیک شما نگاه می‌کنند؛ خواه عمامه به سر باشید، خواه تاج به سر.
M.H.M
دیدگاهتان را بنویسید