نوشته شده توسط

در

🔻 *تفاهم‌نامه هیچ‌وقت سند افتخار نبوده است! *

✍🏻 دکتر فواد ایزدی

لطفا به این چهار خبر در ۲۴ ساعت گذشته توجه کنید:
🔹۱- مجلس نمایندگان به الزام ترامپ برای پایان‌دادن به جنگ با ایران رأی داد؛ در این رأی‌گیری، هفت جمهوری‌خواه به دموکرات‌ها پیوستند که این تعداد نسبت به چهار نفر در رأی‌گیری پیشین، افزایش داشته است. این اقدام، سومین تلاش مجلس نمایندگان برای محدود کردن اختیارات جنگی ترامپ در قبال ایران محسوب می‌شود و دموکرات‌ها در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای، پیگیر پیشبرد این موضوع هستند.

🔹۲- تعدادی از نمایندگان مجلس قطعنامه‌ای با اولویت ویژه برای استیضاح پیت هگسث، وزیر دفاع، ارائه کرده‌اند و او را به سرپیچی از کنگره و ادامه غیرقانونی جنگ ایالات متحده در ایران متهم ساخته‌اند.

🔹۳- تاد بلانچ، دادستان کل ایالات متحده، درباره جنگ با ایران گفت: شما آن را «جنگ» نامیدید؛ من با این توصیف مخالفم. چون جنگی نداریم. استیضاح وزیر هم به همین دلیل توجیهی ندارد.

🔹۴- آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه پیشین ایالات متحده: انتخابِ «راه خروج» – که به معنای دستیابی به توافقی دیپلماتیک با ایران است و طبیعتاً امتیازی به آن کشور می‌دهد – در ظاهر نوعی شکست به نظر می‌رسد. و گمان می‌کنم همین مسئله، عامل تردید ترامپ است.

نتیجه:
🔹۱- هیچ توافقی که حتی به صورت محدود در درازمدت به نفع ایران باشد تا پایان دولت ترامپ محقق نخواهد شد. تفاهم‌نامه اسلام‌آباد هیچوقت سند افتخار نبود و نخواهد بود.

🔹چرا؟ چون دولت ترامپ توافق جدی با ایران را نشانه شکست خود می‌داند. یعنی ترامپ امکان اعلام پیروزی و بستن پرونده حمله نظامی به ایران را دارد ولی امکان توافق واقعی با ایران را ندارد. به همین دلیل نباید منتظر بازگشت به تفاهم‌نامه اسلام‌آباد ماند.

🔹۲- اختلاف دمکرات‌ها با ترامپ درباره موضوع جنگ ایران جدی است. نه بخاطر اینکه دموکرات‌ها موجودات بهتری هستند، دلیل اختلاف استفاده حزبی از جنگ ایران برای پیروزی در انتخابات آبان ماه است. ایران یک فرصت یک‌ماه و نیمه برای استفاده از این اختلاف دارد.

حالا چکار کنیم؟ حمله به ایران دو هدف اصلی داشت:
🔹۱- تصاحب منابع نفتی ایران. یعنی ثروت‌اندونزی برای آمریکا.

🔹۲- ایجاد سلطه اسرائیلی-آمریکایی در منطقه.

🔹تنها راه برون‌رفت از شرایط فعلی به یقین رسیدن آمریکا به این واقعیت است که فعلا هیچکدام از این دو هدف در دسترس نیست.

چطور؟
🔹۱- لطفا لیستی از تأسیسات آب‌شیرین‌کن و تأسیسات نفتی هدف ایران در منطقه منتشر کنید. در صورت حمله مجدد به ایران، این تأسیسات باید به گونه‌ای تخریب شوند که بازسازی آنها حداقل دو سال زمان ببرد. حمله به ایران نباید عادی‌سازی شود.

🔹۲- یعنی آمریکا باید متوجه شود که نه تنها ثروتی از منابع نفتی ایران به دست نخواهد آورد بلکه با قیمت بالای نفت برای حداقل دو سال روبرو خواهد بود و سود آمریکا از نفت و گاز منطقه در ریسک جدی خواهد بود.

🔹۳- روش صحیح دور کردن سایه جنگ از کشور بازدارندگی نظامی است.

🔹تخریب محدود بازدارندگی لازم را ایجاد نمی‌کند. ترامپ به تخریب محدود این تأسیسات به عنوان پروژه بازسازی برای شرکت‌های آمریکایی نگاه می‌کند. اما تخریب گسترده قیمت‌های جهانی نفت و گاز را برای حداقل دو سال بالا نگه می‌دارد و بازدارندگی لازم را ایجاد می‌کند. مسیرهای جایگزین تنگه هرمز باید در اولویت اهداف ایران باشد.

🔹اگر آمریکایی‌ها بدانند ایران واقعا به این سبک پاسخ خواهد داد به ایران حمله نخواهند کرد.

🔹۴- تجربه نشان داده امتیاز و مذاکره سایه جنگ را دور نمی‌کند. چون به گفته امام شهید «آمریکا می‌خواهد ایران را ببلعد»؛ یعنی امتیاز، هرچقدر هم که بزرگ باشد، برای او کافی نیست.

🔹۵- علی‌الاصول اولویت اول کشور باید شکستن چرخه: حمله، آتش­‌بس، مذاکره، حمله باشد. متأسفانه در میانه راه، مسیر به سمت دریافت سویای تراریخته آمریکایی منحرف شد.

🔹۶- لطفا تنگه هرمز را حداقل برای دو ماه واقعا ببندید. آمریکا هنوز هزینه اقتصادی لازم برای حمله به ایران را پرداخت نکرده. قابل تحمل بودن هزینه حمله به ایران یعنی حمله مجدد گسترده. در ۴۶ سال اول انقلاب اسلامی به ایران حمله نظامی نمی‌شد چون برآورد آمریکا این بود که هزینه حمله به ایران بالا است. باید محاسبات آمریکا به همان حالت برگردد.

🔹مقامات کشور گفته‌اند در ماه‌های گذشته تمام نفت‌های روی آب کشور و بیش از آن با قیمت بالا فروخته و پول‌ها دریافت شده است. کشور برای تأمین هزینه‌ها برای دو ماه آینده پول دارد.

🔹۷- لطفا کشور را معطل توهم لغو درازمدت تحریم‌ها یا سرمایه‌گذاری ۳۰۰ میلیاردی نکنید.

🔹۸- لطفا بعد از بازگشایی محدود تنگه هرمز دریافت عوارض را فراموش نکنید.

🔹اگر ایران در تنگه هرمز عوارض دریافت نکند، آمریکا و شرکت‌های بیمه انگلیسی دریافت خواهند کرد.

✅ @Rajanews_com

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته‌های بیشتر